TOP
Miskraam
Lifestyle Persoonlijk

Persoonlijk | Miskraam: mijn verhaal, onze missed abortion

Wij hebben door een miskraam een sterretje aan de hemel staan. Een sterretje wat heel erg gewenst was. Wat deed dat pijn, soms voel ik het nog steeds. Het is mijn persoonlijke verhaal, onze missed abortion…

Stoppen met anticonceptie

Begin 2013 was het zover, we besloten dat ik zou stoppen met de pil. Maanden gingen er voorbij zonder dat ik zwanger raakte. We waren er ook niet echt mee bezig. Maar in december hadden we dan toch eindelijk een positieve zwangerschapstest in onze handen!

 

Lees ook: Zwangerschap | 5 tips om snel zwanger te worden

 

Naar de verloskundige

Met zes weken vond ons intakegesprek bij de verloskundige plaats. Tijdens dit eerste kennismakingsgesprek vond er geen echo plaats, de baby is dan in principe toch nog te klein en het kan nog alle kanten opgaan. Er werd ons gevraagd of we ook prenatale testen wilden? Daar mochten we natuurlijk even over nadenken, maar we hadden wel gelijk een gevoel van ‘laten we dat maar wel doen’.

Een paar weken later hadden we de afspraak staan voor de termijnecho. ‘Wat als het niet goed is?’ vraag ik mezelf hardop af in de auto. Maar stiekem ga je toch van het positieve uit.

We werden binnengeroepen. ‘Vinden jullie het erg als er een verpleegkundige meekijkt?’ wordt er gevraagd. ‘Nee hoor’. ‘Oh, en we hebben een nieuw echoapparaat dus er is ook een installateur bij.’ Nou, vooruit maar allemaal…Ik liet het maar over me heenkomen.

Na even met elkaar te hebben gesproken is het tijd voor de echo. Ik mag plaatsnemen op de bank en de verloskundige begint. Maar ze ziet geen hartje…Of ze een inwendige echo mag proberen? Uiteraard. Ik stuur eerst iedereen die ik er niet bij wil hebben de deur uit, ga naar het toilet, en we proberen het nogmaals. Nadat de verloskundige voor de zekerheid de installateur nog een keer binnen heeft geroepen of het echt klopt wat ze denkt, is het dan echt onze waarheid geworden. De baby, die zo gewenst is, en waar we zo blij mee waren, blijkt niet meer te leven…

 

Lees ook: Prenatale testen | Welke testen kun je laten doen?

 

Miskraam

Het hartje is gestopt met kloppen bij ongeveer 7 weken zwangerschap. Terwijl ik in de veronderstelling was dat ik nu ruim 10 weken op weg was, ik voelde me op en top zwanger! Dat mijn lichaam mij zo voor de gek heeft kunnen houden, ik voel me gewoon verraden. En belangrijker, hoe moet het nu verder? Want mijn lichaam heeft immers nog niet in de gaten dat de zwangerschap een miskraam is geworden. Oftewel, een missed abortion

 

Afwachten

We besluiten af te wachten en de natuur zijn gang te laten gaan. Het schijnt dat een zwangerschap ook werkt in een cyclus van vier weken. De verwachting is dan ook dat het met twaalf weken wel spontaan op gang komt. Op deze manier kan ik ook het bijkomende rouwproces doormaken.

Maar ook na twaalf weken gebeurt er nog steeds niks. Wat nu? Willen we nog langer afwachten of kiezen we ervoor om de natuur een handje te gaan helpen? Het duurt nu allemaal al zo ontzettend lang, dat we voor de laatste optie kiezen. We worden daarom doorgestuurd naar de gynaecoloog. Van de gynaecoloog krijg ik tabletten mee die ik thuis in mag brengen. Als het goed is wekt dit dan de miskraam op.

Omdat ik de tabletten vrijdag aan het einde van de dag kreeg kozen we ervoor om het pas op zaterdag in te brengen. Het voelt zo raar, zelf een miskraam opwekken. Zelfs als je weet dat het niet goed is…Eigenlijk wilde ik het allemaal niet, ik wilde gewoon gelukkig zwanger zijn…

Nadat ik op zaterdag de tabletten in heb gebracht lijkt er in eerste instantie niks te gebeuren. In de middag heb ik in één keer de drang om naar het toilet te gaan. Mits ik op het toilet zit, voel ik mijn baarmoeder samentrekken en is de miskraam een feit. Wat een hoop bloed komt daarbij kijken zeg…En wat komen er een hoop emoties vrij…

 

Lees ook: Inleiden van de bevalling, alles wat je moet weten!

 

Curettage

In 90% van de gevallen is het op gang brengen van de miskraam door middel van tabletten genoeg. In 10% van de gevallen is er achteraf alsnog een curettage nodig. Natuurlijk zat ik ook nu bij die tien procent, de cijfers waren namelijk de hele tijd al tegen mij. Dus half februari, ongeveer twee maanden nadat ik de positieve test in mijn handen had, moest ik alsnog gecuretteerd worden.

 

Lees ook: Column | Gender reveal: wil jij het geslacht weten?

 

Afsluiten

Wat hebben we een lang traject doorgelopen! Met zoveel bijkomende emoties. Het voordeel van dit lange traject is dat we de miskraam, ons sterretje, gelijk een plekje hebben kunnen geven. Maar zelfs nu ik nog twee goede zwangerschappen heb gehad, is mijn verdriet soms nog heel groot. Doet het pijn, ondanks dat het een plekje heeft…

Waarom ik dit persoonlijke verhaal graag met je wilde delen? Het is me opgevallen dat wanneer ik erover sprak, zoveel meer vrouwen dit meegemaakt hebben. Het lijkt soms toch nog een beetje taboe om over een miskraam te praten, het verdriet om een zo gewenst kindje soms onbegrepen. Voel je vrij om hieronder je hart te luchten wanneer je daar de behoefte toe voelt!

 

Afbeelding Jonge vrouw op de vloer: fizkes – Shutterstock

 

 

Miskraam

 

 

 

Gera Stockschen

In steekwoorden omschrijf je mij het beste als: boekenwurm, blogger, tekstschrijver. Bovenal vrouw van de liefste, moeder van drie lieve kinderen en in verwachting van de vierde. Ook nog eens gek op eten en een echte levensgenieter die moeilijk stil kan zitten.

«

»

17 COMMENTS
  • Anita Willems
    8 maanden ago

    Ik zag dat je dit bericht op facebook had gedeeld, zodoende een reactie van mij, nu een jaar nadat je het gepost hebt. Het is ontzettend verdrietig om zo vroeg een kindje te verliezen. Rationeel weet je wel dat het nog geen kindje is, maar de belofte was er al wel. De gevoelens die je er bij had zijn niet minder echt. Daarin zit het verdriet en het gemis. Inmiddels weet ik dat er zo ontzettend veel mis kan gaan in de eerste weken. Soms wordt er luchtig gedaan over zwangerschappen die ‘maar zo’ lijken te lukken, maar er gaan ook heel veel zwangerschappen ‘maar zo’ mis. Soms zelfs zo vroeg in de tijd dat het niet eens opvalt.
    Heel akelig dat je dit hebt moeten meemaken.

    • Gera
      8 maanden ago
      AUTHOR

      Ik vind jouw reacties altijd zo mooi en prettig om te lezen. Je slaat de spijker ook nu weer op zijn kop…

  • Clasina
    8 maanden ago

    Heel mooi geschreven Gera en wat goed dat je dit deelt. Helaas weet ik uit eigen ervaring hoe heftig dit is. Ik heb je verhaal dan ook met een grote brok in mijn keel gelezen.

    • Gera
      8 maanden ago
      AUTHOR

      Dank je wel Clasina, wat verdrietig dat jullie dit ook doorgemaakt hebben…

  • Volgmama
    2 jaar ago

    Heftig! Dat er dan de installateur ook even bij moet komen voor bevestiging vind ik een beetje apart. Sterkte.

    • Gera
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Ja, ze dacht dat het nog aan het beeld kon liggen ofzo…Helaas was dat dus niet zo…

  • Lieke
    2 jaar ago

    Ik vind het heel erg knap dat je dit durft te delen. Het lijkt me verschrikkelijk om zoiets mee te maken.

    • Gera
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Dank je wel. Het was ook zeker spannend om mijn verhaal te delen. Toch ben ik blij dat ik het heb gedaan!

  • Merel
    2 jaar ago

    Verdrietig om mee te moeten maken zeg! Snap dat het spannend was om te delen, maar goed dat je het wel hebt gedaan denk ik. Ik zal hem morgen delen in mijn overzicht van goede blogs afgelopen week.

    • Gera
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Wat ontzettend lief! Ik ben heel erg dankbaar dat op het delen van zoiets verdrietigs zulke mooie reacties komen. Bedankt!

  • Vlijtig Liesje
    2 jaar ago

    Mijn schoonzus heeft ook een keer een missed abortion gehad. Ik herinner me dat ze erg verdrietig was. Ze voelde zich echt zwanger.

    • Gera
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Dat maakt het juist zo vreselijk moeilijk…

  • Charel
    2 jaar ago

    Ontzettend mooi geschreven Gera! Echt knap dat je dit durft te delen! Krijg hier kippenvel van!

    • Gera
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Bedankt! Als ik eerlijk ben vond ik het ook best wel spannend om dit te delen! Maar ik ben blij dat ik het toch heb gedaan 🙂

  • Gerdi
    2 jaar ago

    Lijkt mij heel erg heftig om mee te maken..Goed dat je erover schrijft!

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *